HOME CONTACT CONTENTS LINKS RESERVATIONS

ΟΙ ΞΕΝΟΙ ΤΑΞΙΔΙΩΤΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΕΝΕΔΟ

Ο G. Depping το 1830 αναφέρεται κυρίως στον χαρακτήρα των Τενεδίων.

"Οι Τούρκοι διατηρούν μια ισχυρή φρουρά στο νησί, το οποίο κατά τα άλλα έχει 2000 κατοίκους, από τους οποίους τα 2/3 είναι μουσουλμάνοι και οι υπόλοιποι ελληνικής καταγωγής. Πέρα από τον βοεβόδα ή τούρκο διοικητή, υπάρχει ένας πρωτόγερος ή χριστιανός διοικητής, εκλεγόμενος κάθε χρόνο από τους ομόθρησκούς του. Οι Έλληνες της Τενέδου έχουν θα έλεγε κανείς ένα χαρακτήρα σιωπηλό, που είναι συνήθως αποτέλεσμα μιας καταπιεστικής δουλείας, που έρχεται σε αντίθεση με τον συνήθη χαρακτήρα αυτού του λαού.

Το κρασί μόνο τους κάνει μερικές φορές να ξεφύγουν από αυτή τη μελαγχολική διάθεση, στην οποία ξανακλείνονται, όταν έρχονται πρόσωπο με πρόσωπο με τους Τούρκους. Για να παραδοθούν σε έναν υπερβολικό διονυσιασμό επιστρέφουν στα παράλια της Τροίας. Εκεί μακριά από τα μάτια των κυρίων τους, παραδίδονται σε μια θορυβώδη ευθυμία, πνίγουν τη στενοχώρια τους μέσα σε μια παλίρροια κρασιού και τραγουδούν και χορεύουν με ένα είδος μανίας.

Ο γάλλος ταξιδιώτης Olivier, στον οποίο πρόσφεραν μια τέτοια γιορτή, επαίνεσε τη μεγάλη διακριτικότητα των γυναικών που σε αυτήν την περίπτωση έδειχναν ανθρώπους που εκφράζουν την ευθυμία τους με ευπρέπεια. Οι νεαρές ήταν όμορφες ή τουλάχιστον ευγενικές. Ένα κλίμα γλυκό και εύκρατο συμβάλλει χωρίς αμφιβολία στη δημιουργία μιας ευχάριστης όψης.

Η πλειονότητα των Ελλήνων της Τενέδου είναι αμπελουργοί ή έμποροι κρασιού. Ένα μέρος των αμπελώνων ανήκει στους Τούρκους. Αλλά αυτοί πουλούν συνήθως τον τρύγο στους Έλληνες, για να μην αμαρτήσουν μπροστά στο νόμο του Προφήτη. Ένας γενικός εισπράκτορας επιθεωρεί όλους τους τρύγους, για να φορολογεί τους ιδιοκτήτες, αξίωμα που αποφέρει σ' αυτόν που το εξασφαλίζει 30.000 γρόσια και το οποίο εκμισθώνεται από την τουρκική κυβέρνηση. [...] Τα σπίτια της πόλης είναι κτισμένα αρκετά γερά κι όλα έχουν ταράτσες. Το εξωτερικό τους όμως στερείται κάθε διακόσμησης. Το μόνο αξιοσημείωτο πράγμα που η πόλη προσφέρει είναι η δεξαμενή της αγοράς. Ήταν κατά την αρχαιότητα ο τάφος του Αττικού, πατέρα του Ηρώδη του Αττικού. Αυτό το αρχαίο μνημείο είναι ακόμη καλά διατηρημένο".

Απόστολου Κερκινέογλου, φιλολόγου